Το εξώφυλλο του Charlie Hebdo που χτύπησε τη φανέλα της ελευθερίας της έκφρασης το 2015, το μυθιστόρημα "Η Υποταγή" του Λουζ και η πρόσφατη ανακοίνωση ενός μουσουλμάνου υποψήφιου για τη γαλλική προεδρία το 2027, συγκλίνουν σε ένα κοινό θέμα: πόσο μακριά μπορεί να φτάσει η πολιτική συμβιβαστική διαδικασία όταν η υποχώρηση γίνεται κανόνας.
Στην Κύπρο, η συζήτηση γύρω από την προαπαιτούμενη εκ περιτροπής προεδρία θέτει το ίδιο ερώτημα, τι παραχωρείς όταν η "προϋπόθεση" γίνεται ήδη μέρος του συμβολαίου;
Την 7 Ιανουαρίου 2015, το σατιρικό περιοδικό Charlie Hebdo δημοσίευσε ένα σκίτσο του Μισέλ Ουελμπέκ με τίτλο "Οι προβλέψεις του μάγου Ουελμπέκ", ενώ την ίδια μέρα κυκλοφόρησε το βιβλίο "Η Υποταγή".
Λίγες ώρες αργότερα, η τρομοκρατική επίθεση των αδελφών Κουασί άπλωσε το βάρος του βίου πάνω στην ελευθερία του λόγου: δώδεκα θύματα, ανάμεσά τους γελοιογράφοι και ο οικονομολόγος Μπερνάρ Μαρίς, φίλος του Ουελμπέκ.
Ο συγγραφέας, συγκλονισμένος, έσυρε το βιβλίο από τα ράφια, αφήνοντας το ακατάλυτο σύμβολο μιας αιματηρής κριτικής στην ελευθερία.
Στο μυθιστόρημα, η "Υποταγή" δεν είναι μόνο μια ατομική παραίτηση- είναι η αλυσίδα συμβιβασμών που οδηγούν σε μια νέα πολιτική πραγματικότητα.
Η πλοκή παρουσιάζει έναν μουσουλμάνικο πολιτικό, ο οποίος με τη στήριξη παραδοσιακών δυνάμεων, αποκλείει την άκρα δεξιά και φτάνει στην προεδρία. Η πραγματική πολιτική σκηνή της Γαλλίας στέλνει σημάδια παρόμοιας κατεύθυνσης: ο Καρίμ Μπουαμράν, δήμαρχος του Σεντ‑Ουέν, έχει δηλώσει
1. Ποια είναι η δική σας άποψη για αυτή την εξέλιξη;
2. Τι πιστεύετε ότι πρέπει να γίνει στη συνέχεια;
0 Σχόλια