Την ανάγκη η κοινωνική πρόνοια να συμπορευτεί στενά και συστηματικά με την ψυχική υγεία, προκειμένου να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικότερα τα αυξανόμενα κοινωνικά προβλήματα, όπως η χρήση ουσιών, η παραβατικότητα και η βία, υπογράμμισε η Υφυπουργός Κοινωνικής Πρόνοιας, Τίνα Παύλου.
"Η κοινωνική πρόνοια δεν μπορεί από μόνη της να φέρει αποτελέσματα στα κοινωνικά προβλήματα της χώρας μας. Πρέπει να συμπορευτεί στενά και συστηματικά μαζί με την ψυχική υγεία", ανέφερε η Υφυπουργός, σημειώνοντας ότι και ο τομέας της ψυχικής υγείας στην Κύπρο έχει βιώσει τη δική του παραμέληση όσον αφορά τις παρεχόμενες υπηρεσίες.
Σε ομιλία της στην εκδήλωση με θέμα "Η ιστορική αναδρομή της κοινωνικής πρόνοιας στην Κύπρο", η οποία πραγματοποιήθηκε χθες Δευτέρα, η κ.
Παύλου αναφέρθηκε στην εξέλιξη του συστήματος κοινωνικής προστασίας στην Κύπρο, από τις πρώτες μορφές αλληλοβοήθειας και φιλανθρωπικής προσφοράς μέχρι τη δημιουργία οργανωμένων κρατικών υπηρεσιών και του Υφυπουργείου Κοινωνικής Πρόνοιας.
Όπως ανέφερε, "οι σύγχρονες προκλήσεις μιας εξαιρετικά μεταβαλλόμενης κοινωνίας είναι πολλαπλές", προσθέτοντας ότι "τα δύο οφείλουν να συμβαδίσουν, για να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε σοβαρά και αυξανόμενα κοινωνικά προβλήματα, όπως είναι η χρήση ουσιών, η παραβατικότητα και η βία".
Κάνοντας ιστορική αναδρομή, η Υφυπουργός Πρόνοιας σημείωσε ότι η αφετηρία της κοινωνικής πρόνοιας στην Κύπρο βρίσκεται στην αλληλοβοήθεια, καθώς, πριν από τη δημιουργία κρατικών υπηρεσιών, η φροντίδα περνούσε μέσα από τις προσωπικές σχέσεις, την οικογένεια, τη γειτονιά, την κοινότητα και την Εκκλησία.
Αναφερόμενη στις πρώτες νομοθετικές παρεμβάσεις κατά την περίοδο της Αγγλοκρατίας, σημείωσε ότι θεσπίστηκαν ρυθμίσεις για τα αγαθοεργά ιδρύματα το 1925, την ψυχική υγεία το 1931 και τους ανήλικους παραβάτες το 1935.
Αναφορά έκανε και στη δεκαετία του 1950, όταν, όπως είπε, το 1952 δημιουργήθηκαν οι Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας και το 1953 εισήχθη σχέδιο δημόσιας βοήθειας, ενώ το 1957 εφαρμόστηκε το πρώτο Σχέδιο Κοινωνικών Ασφαλίσεων.
Σύμφωνα με την Υφυπουργό, μετά την ανεξαρτησία της Κυπριακής Δημοκρατίας το 1960, οι υφιστάμενες υπηρεσίες αναπτύχθηκαν περαιτέρω, ενώ το 1964 η υποχρεωτική κοινωνική ασφάλιση επεκτάθηκε και στους αυτοτελώς εργαζομένους.
Η τουρκική εισβολή του 1974, συνέχισε, "ανέτρεψε βίαια την πορεία αυτή, δημιουργώντας πρωτοφανείς ανάγκες κοινωνικής στήριξης, καθώς χιλιάδες οικογένειες έχασαν τα σπίτια και τα εισοδήματά τους και βρέθηκαν πρόσφυγες στην ίδια τους την πατρίδα".
0 Σχόλια