Όταν η ιστορία κοιτάζει στα μάτια το παρόν

Η 28η Οκτωβρίου, η επέτειος του 1940, ξαναβρίσκει το κοινό μας σε ένα "καθρέφτη" που αντανακλά τις σημερινές μας ανησυχίες. Η ιστορική μνήμη δεν είναι απλώς μια απομακρυσμένη ανάμνηση- λειτουργεί ως πυξίδα που μας υπενθυμίζει πόσο στενά συνδέονται οι αξίες του παρελθόντος με τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Κύπρος σήμερα.

Τα ήθη που διαμόρφωσαν το έπος του 1940, αξιοπρέπεια, αυτοθυσία, άρνηση της υποταγής, δεν μένουν κλεισμένα σε βιβλία. Στον σύγχρονο χάρτη γεωπολιτικών εντάσεων και αβέβαιων διεθνών σχέσεων, αυτά τα ιδανικά αποτελούν το ηθικό μας "βορρά"- χωρίς αυτά, η πορεία μας θα ήταν ακατεύθυντη.

Ταυτόχρονα, η "ανοιχτή πληγή" του κυπριακού διχασμού, η ασταθής γεωπολιτική κατάσταση στην Ανατολική Μεσόγειο και οι εσωτερικές οικονομικές πιέσεις, από την άνευ μέτρου πληθωριστική αύξηση μέχρι την κρίση στο στεγαστικό τομέα, θέτουν σε δοκιμασία τη συνοχή της κοινωνίας μας.

Οι ανισότητες διευρύνονται, τα μεσαία και τα κατώτερα στρώματα νιώθουν το βάρος της αβεβαιότητας.

Αυτή η ατμόσφαιρα απαιτεί μια νέα, ενεργή μορφή πατριωτισμού: το "όχι" στα συμβιβαστικά μονοπάτια, στη διαφθορά και στις παγίδες της μετριότητας. Χρειάζεται μια συλλογική προσπάθεια για μια αξιοπρεπή διαβίωση, στήριξη των πιο ευάλωτων ομάδων και δημιουργία πραγματικών προοπτικών για τη νεολαία που θέλει να χτίσει το μέλλον της στη χώρα του.