Η Κυπριακή οικονομία σημειώνει εντυπωσιακή ανάπτυξη, όμως η αύξηση του κρατικού μισθολόγιου και η χαμηλή παραγωγικότητα στο δημόσιο τομέα δημιουργούν σοβαρά ερωτηματικά για τη βιωσιμότητα και τη δικαιοσύνη της κατανομής του πλούτου.
Οι πρόσφατες στατιστικές της Eurostat τοποθετούν την Κύπρο ανάμεσα στα κράτη‑μέλη με τις καλύτερες επιδόσεις ανάπτυξης, όμως το ΔΝΤ και το Δημοσιονομικό Συμβούλιο προειδοποιούν για το "βαρύ" δημόσιο κόστος.
Στον ιδιωτικό τομέα, η παραγωγικότητα παραμένει υψηλή, ειδικά σε τομείς όπως η πληροφορική, η μεταποίηση, οι κατασκευές, το εμπόριο, οι μεταφορές, ο τουρισμός και η χρηματοδότηση, και αυτό εξηγεί την άνοδο των μισθών.
Αντιθέτως, στο δημόσιο τομέα η παραγωγικότητα είναι σταθερή ή ακόμη και αρνητική, ενώ τα μισθολόγια συνεχίζουν να αυξάνονται.
Η ασυμφωνία αυτή σημαίνει ότι το κράτος πληρώνει περισσότερα για την ίδια ή μικρότερη παραγωγική απόδοση, κάτι που δεν είναι βιώσιμο μακροπρόθεσμα και θέτει σε κίνδυνο την κοινωνική ισότητα.
Η λύση, σύμφωνα με οικονομολόγους, είναι η σύνδεση του κρατικού μισθολόγιου με την παραγωγικότητα, όπως ακριβώς γίνεται στον ιδιωτικό χώρο.
Χρειάζεται μια πραγματική μεταρρυθμιστική τομή, που θα απαιτήσει θάρρος από την κυβέρνηση για να αντιμετωπίσει οργανωμένα συμφέροντα που συχνά εμποδίζουν τις αλλαγές.
Η κυβέρνηση θα πρέπει να ακούσει τους κοινωνικούς εταίρους, αλλά ταυτόχρονα να μην υποκύψει σε πιέσεις που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε νέες οικονομικές δυσκολίες.
Η συζήτηση γύρω από το πώς θα ευθυγραμμιστούν μισθοί και παραγωγικότητα στο δημόσιο τομέα δεν είναι μόνο τεχνική, είναι και ηθική. Η ισότητα στην κατανομή του πλούτου εξαρτάται από το αν θα επιβληθούν πολιτικές που αντανακλούν την πραγματική αξία της εργασίας, είτε αυτή είναι ιδιωτική είτε δημόσια.
1. Αν οι δημόσιοι υπάλληλοι θα έπρεπε να κερδίζουν όσο κερδίζει ένας προγραμματιστής, πόσο θα κοστίσει το κράτος;
2. Ποιος νομίζει ότι η "δίκαιη" κατανομή του πλούτου μπορεί να γίνει χωρίς να σπάσει η κυβέρνηση το "αόρατο" νήμα των συνδικάτων;
0 Σχόλια