Η μείωση της γερμανικής βιομηχανίας δεν είναι πλέον μια προσωρινή κρίση, αλλά ένα μακροπρόθεσμο φαινόμενο που αρχίζει να επηρεάζει και την ευρωπαϊκή αγορά, συμπεριλαμβανομένης της κυπριακής.
Σύμφωνα με την τελευταία έκθεση του ινστιτούτου Ifo, μέχρι το τέλος του 2025 η Γερμανία θα έχει περίπου 496 000 λιγότερους βιομηχανικούς εργαζόμενους σε σύγκριση με το 2019, πτώση της τάξης του 7 %.
Η παραγωγή της βιομηχανίας έχει ήδη υποχωρήσει κατά 13 % μεταξύ 2018‑2024 και οι προοπτικές δεν δείχνουν σημεία ανάκαμψης.
Η πτώση αυτή ξεκίνησε πριν από την ενεργειακή κρίση που προκλήθηκε από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, αλλά ενισχύθηκε από την απώλεια του φθηνού ρωσικού φυσικού αερίου και τις πρόσφατες γεωπολιτικές εντάσεις.
Ταυτόχρονα, η παγκόσμια οικονομική κρίση του 2010‑2012 περιορισμού της ζήτησης και οι επενδυτικές μειώσεις έδωσαν το έδαφος για την άνοδο της κινεζικής βιομηχανίας και την ταχεία εξέλιξη της τεχνητής νοημοσύνης, πεδία στα οποία η Ευρωπαϊκή Ένωση παραμένει πίσω.
Το κόστος ενέργειας αποτελεί πλέον το πιο βαρέως βάρους για τις γερμανικές βιομηχανίες: η τιμή του βιομηχανικού ρεύματος είναι περίπου 23 % υψηλότερη από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, με μόνον την Ιρλανδία και την Κύπρο να το ξεπερνούν.
Η αυτοκινητοβιομηχανία, παραδοσιακά η ραχοκοκαλιά της γερμανικής παραγωγής, έχει χάσει 123 500 θέσεις εργασίας, ενώ η μεταλλουργία και η μηχανουργία έχουν επίσης υποστεί σημαντικές περικοπές.
Η απώλεια αυτών των θέσεων δεν είναι μόνο αριθμητική, αλλά σηματοδοτεί την αποδυνάμωση ενός ολόκληρου τομέα.
Η κατάσταση αυτή έχει ωθήσει γερμανικές εταιρείες, όπως η VW, τη BASF ή η Dow, να επαναπροσανατολίσουν ή και να μεταφέρουν επενδύσεις σε άλλες ευρωπαϊκές ή παγκόσμιες αγορές.
Η τάση αυτή, αν συνεχιστεί, θα μπορούσε να επηρεάσει τις αλυσίδες εφοδιασμού και τις ευκαιρίες απασχόλησης και στην Κύπρο, όπου η εξάρτηση από ευρωπαϊκές βιομηχανικές εισαγωγές παραμένει σημαντική.
1. Πόσο σοβαρά πρέπει να ανησυχούμε ότι η "γερμανική" πτώση θα γίνει η "κυπριακή" μας επόμενη κρίση
0 Σχόλια