Ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα οδικά έργα της Ευρώπης φαίνεται να θαυμάζει περισσότερο το χρονοδιάγραμμα του από την ίδια τη διαδρομή του: η αναβάθμιση της Εθνικής Οδού 106 (SS 106 Ionica) στην Ιταλία, 140 χλμ. που θα παραδοθεί όχι νωρίτερα από το 2050, δηλαδή μετά από 27 χρόνια.
Η οδική αρτηρία, που εκτείνεται κατά μήκος της ιόνικης ακτής της νότιας Ιταλίας, είναι μέρος ενός ευρύτερου σχεδίου ανασυγκρότησης ενός δρόμου που χρονολογείται από το 1928.
Παρά τις ολοκληρωμένες ενότητες, το πιο απαιτητικό τμήμα, η διαδρομή προς το Ρέτζιο Καλάμπρια, βρίσκεται ακόμη σε αρχικό στάδιο, με μόλις 40 χλμ. έτοιμα και τα υπόλοιπα 140 χλμ. να κρέμονται σε διαβούλευση.
Στο τραπέζι του έργου μπήκαν τέσσερα σενάρια, τα οποία κυμαίνονται από 6,9 δισ. ευρώ με 14‑ετή ολοκλήρωση, μέχρι 12,6 δισ. ευρώ και 27 ετή προθεσμία για έναν τελείως διπλού‑λεωφορείου αυτοκινητόδρομο.
Η πρώτη πρόταση διατηρεί το υπάρχον μονοδιάστατο σχήμα, προσθέτοντας μόνο λίγες λωρίδες διπλής κυκλοφορίας. Η δεύτερη αυξάνει το μήκος των διπλών λωρίδων, ενώ η τρίτη φέρνει έναν πλήρως παραλιακό άξονα με δύο λωρίδες ανά κατεύθυνση.
Η πιο φιλόδοξη εκδοχή, όμως, προβλέπει τέσσερις λωρίδες και ΛΕΑ, μετατρέποντας τη διαδρομή σε σύγχρονο αυτοκινητόδρομο, αλλά με τιμή που ξεπερνά τα 12 δισ. ευρώ και με ένα χρονοδιάγραμμα που αγγίζει το 2050.
Η ατέλειωτη διαδικασία επιλογής, τα τεράστια κόστη και οι ακραίες καθυστερήσεις εγείρουν ερωτήματα για το πόσο ρεαλιστικές είναι οι προοπτικές των μεγάλων υποδομών στην Ευρώπη, ειδικά όταν οι πολίτες περιμένουν απλώς ένα ασφαλές και λειτουργικό οδικό δίκτυο.
1. Πόσο πολύ θα αντέξουμε να πληρώνουμε για δρόμους που θα τελειώσουν μετά από τη συνταξιοδότησή μας;
2. Μήπως η Ιταλία προσπαθεί να κερδίσει το βραβείο "Μακρύτερη αναμονή για ολοκλήρωση έργου";
0 Σχόλια