Βέβαιος ότι η Ιστορία θα τον δικαιώσει μας απαντά ο Αναστασιάδης αλλά δεν τολμά να αντικρίσει την εικόνα της αλήθειας!

Γραπτή απάντηση στο χθεσινό άρθρο της στήλης υπό τον τίτλο "Η επιστροφή του ελέφαντα στην Πινδάρου" απέστειλε ο Νίκος Αναστασιάδης. Ζητώντας να ακουστεί και η δική του "ταπεινή άποψη". Η στήλη, πιστή στους κανόνες δεοντολογίας και στην ελευθερία έκφρασης (ακόμη και με σκληρή γλώσσα) δημοσιεύει αυτούσια την απάντησή του.

"Σε απάντηση των όσων γράφετε στο σημερινό σας άρθρο, θα ήθελα να παρατηρήσω τα ακόλουθα:

(α) Η αποσπασματική επιλογή δηλώσεων μου, για να δικαιολογήσει τα εξ "αγάπης" προς εμέ συναισθήματα σας, είναι άκρως αντιδεοντολογική.

Η δήλωση μου κατά την εκδήλωση της εφημερίδας "ΕΣΤΙΑ" δεν ήταν δήθεν υπόδειξη προς τους δημοσιογράφους αλλά έπαινος για το ήθος και την υπευθυνότητα που τους διακρίνει κατ' αντίθεση με την ανεξέλεγκτη ανευθυνότητα που διακρίνει τα φαινόμενα που καταγράφονται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

(β) Δεν θα ακολουθήσω ούτε την απρεπή γραφή σας ούτε την ειρωνεία που επιστρατεύετε προκειμένου να αναδειχθείτε ως ο αδέκαστος κριτής των πάντων.

Αν έχω δικαίωμα λόγου για ένα κόμμα που υπηρέτησα πέραν του ημίσεος της ζωής μου, δεν χρειάζομαι την άδεια κανενός και ιδιαίτερα από εσάς.

Ούτε και έτρεφα την ελπίδα ότι η ακεραιότητα και "αμεροληψία", που σας διακρίνει, θα με επίστωνε με ό,τι θετικό για την δεκαετή διακυβέρνηση της χώρας.

Το ότι παρέλαβα ένα υπό χρεοκοπία κράτος και παρέδωσα μια ακμάζουσα πολιτεία, δεν είναι για έναν "προφεσόρα" (η φράση δική σας) όπως εσείς, κάτι σημαντικό. Για σας περισσότερο μετρά ο μηδενισμός και η αυταρέσκεια πως το βήμα μιας εγκρίτου εφημερίδας, σας επιτρέπει να έχετε το δικαίωμα λόγου για τα πάντα εν ονόματι της δημοσιογραφικής σας ιδιότητας.

Ο βίος και η πολιτεία μου καταδεικνύουν ότι σεβάστηκα και στήριξα όσο ελάχιστοι το δημοσιογραφικό λειτούργημα, όσο κι αν λοιδορήθηκα ή αδικήθηκα από κάποιους σαν εσάς, γιατί απλά πιστεύω πως ουδείς αλάθητος αλλά το σημαντικότερο πως η κριτική και καλόπιστη δημοσιογραφία λειτουργεί όπως τα γυαλιά του μύωπα που του επιτρέπουν εναργέστερα να βλέπει τα κακώς κείμενα είτε στα δρώμενα είτε στα όσα καλείται να αντιμετωπίσει.

Με τον ίδιο σεβασμό στα όσα μου καταλογίζει η "αδιαμφισβήτητη" σοφία σας, είμαι βέβαιος πως η ιστορία μακράν της περιρρέουσας ατμόσφαιρας, θα με κρίνει με αντικειμενικότητα και θα αποφανθεί για τα πεπραγμένα του καθ' ενός.