Αδιαφορία για την ανάγκη ψυχολογικής στήριξης του Στυλιανού καταλόγισε στη μητέρα του 14χρονου, η μάρτυρας κατηγορίας συνδετική λειτουργός, απαντώντας στις ερωτήσεις της υπεράσπισης για τις οικονομικές δυσκολίες της οικογένειας και τη δυνατότητα μεταφοράς του παιδιού σε δομή στη Λευκωσία.
"Όταν ένα μωρό χρήζει ανάγκης από ψυχολόγο ένα γονιός που έχει την έγνοια του μωρού του, θα κόψει το λαιμό του να πάει στον γιατρό να δουν τι συμβαίνει.
Δεν ήταν ο πρώτος χρόνος που το παιδί έρκετουν στο σχολείο και ήταν μαραζωμένο, καταθλιπτικό, σκεπτικό, συν το ότι ενύσταζε γιατί επήγαινε δουλειά" ανέφερε χαρακτηριστικά.
Η μάρτυρας, η οποία διετέλεσε συνδετική λειτουργός ειδικής εκπαίδευσης στο Δημοτικό Σχολείο Αγίας Βαρβάρας, αντεξετάστηκε ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, κατά τη συνέχιση της πολύκροτης δίκης για τον θάνατο του 14χρονου Στυλιανού Κωνσταντίνου.
Οι συνήγοροι του πρώτου κατηγορουμένου, πατέρα του παιδιού, Κωνσταντίνος Καζαντζής, και της δεύτερης κατηγορουμένης, μητέρας του, Άγγελος Ιωάννου, εστίασαν στην πηγή των πληροφοριών της μάρτυρος, στις αναφορές που δεν περιλαμβάνονταν στη γραπτή κατάθεσή της και στην αξιολόγησή της για τη στάση της μητέρας.
Κατά την αντεξέταση της από τον κ. Ιωάννου, τέθηκε η αναφορά ότι η μητέρα δεν είχε χρήματα για να μεταφέρει τον Στυλιανό σε νέα δομή στη Λευκωσία. Ο συνήγορος ρώτησε γιατί αυτό εκλήφθηκε ως άρνηση συνεργασίας και κατά πόσον η μάρτυρας γνώριζε εάν κάποιος κρατικός ή άλλος φορέας είχε βοηθήσει τη μητέρα στη μεταφορά του παιδιού.
Η μάρτυρας απάντησε ότι δεν γνώριζε εάν είχε δοθεί τέτοια βοήθεια, προσθέτοντας, ωστόσο, ότι υπήρχε προτροπή να αιτηθεί δημόσιο βοήθημα. Επέμεινε, παράλληλα στη δική της αξιολόγηση, ότι η άρνηση για δημόσιο βοήθημα ήταν αδιαφορία λέγοντας χαρακτηριστικά ότι," το εκλάμβανα ως αδιαφορία. Το μωρό έχρηζε βοήθειας".
Η διάκριση ανάμεσα στην προσωπική γνώση και στην ενημέρωση από τρίτους αποτέλεσε βασικό άξονα και των δύο αντεξετάσεων. Απαντώντας στον κ. Καζαντζή, η μάρτυρας επιβεβαίωσε ότι δεν είχε ποτέ κατ' ιδίαν συνάντηση με τον Στυλιανό, ότι ο ίδιος δεν της είχε προσωπικά αναφέρει πως υφίστατο βία και ότι δεν τον είχε δει με τραύματα.
Εξήγησε ότι ενημερωνόταν από τους εκπαιδευτικούς, μέσα από τις πολυθεματικές συναντήσεις, και από συναντήσεις κατά τη σχολική χρονιά και τηλεφωνικές επικοινωνίες.
Ο κ. Ιωάννου επανήλθε στη διατύπωσή της ότι είχε "επιβεβαιώσει" γεγονότα, υποβάλλοντας ότι επρόκειτο για πληροφορίες που της μετέφεραν άλλοι, με την μάρτυρα να παραδέχεται πως δεν είχε ιδία γνώση προσθέτοντας, πως, ο ρόλος της ήταν να συντονίζει τις πολυθεματικές, ώστε ο κάθε εμπλεκόμενος να προχωρεί στις δικές του ενέργειες.
0 Σχόλια