Ο ΔΗΣΥ αναζητεί σωσίβιο στον αντιακελισμό

Ο ΔΗΣΥ προσπαθεί να βγάλει το "σωσίβιο" του μέσα από την αντι-ακελική ρητορική, ενώ η προεκλογική περίοδος στην Κύπρο παρατείνεται σε ενάμιση χρόνο. Αντί να απαντήσει στα τρέχοντα προβλήματα, το κόμμα επιλέγει να κατευθύνει το βάρος σε ένα παλιό εχθρό, το ΑΚΕΛ, με σκοπό να καλύψει τις εσωτερικές του διαμάχες και τις προσωπικές φιλοδοξίες των στελεχών του.

Η Πινδάρου, χωρίς να προσφέρει ουσιαστικές λύσεις, αναβιώνει την οικονομική κρίση του 2013 και προσπαθεί να επιρρίψει την ευθύνη αποκλειστικά στο ΑΚΕΛ.

Η ανάλυση της κρίσης όμως είναι πιο σύνθετη: οι κυπριακές τράπεζες, οι ελληνικές ομολογιακές απώλειες και οι αδυναμίες των εποπτικών αρχών είχαν καθοριστικό ρόλο.

Η κριτική προς τη διακυβέρνηση Χριστοδουλίδη είναι νόμιμη, αλλά η παραποίηση των γεγονότων για πολιτικό όφελος δεν είναι αποδεκτή.

Τα εσωτερικά προβλήματα του κόμματος γίνονται όλο και πιο προφανή.

Η αποχώρηση της Αννίτας Δημητρίου από τη διεκδίκηση του προεδρικού θρόνου, οι αντιπαραθέσεις μεταξύ Αβέρωφ Νεοφύτου και Γιώργου Παμπορίδη, καθώς και η δημόσια διαφωνία του Χάρη Γεωργιάδη, δείχνουν ένα κόμμα που παλεύει να διαχειριστεί ακόμη και τις δικές του διαδικασίες.

Σε ένα τέτοιο κλίμα, πώς μπορεί να προσφέρει πειστικά ένα σταθερό και βιώσιμο πρόγραμμα για το μέλλον;