Η νέα φάχτορας της πολιτικής που ανέλαβε το Υπουργείο Μεταφορών και Έργων συναντήθηκε την περασμένη Τρίτη με τον δήμαρχο Λάρνακας και επιβεβαίωσε ότι υπάρχει ήδη εμπλοκή στο θέμα της ανάπτυξης του λιμανιού και της μαρίνας από την Αρχή Λιμένων.
Η εμπλοκή, λέει τώρα η κυβέρνηση, είναι ότι δεν μπορεί νομικά να αναλάβει τα έργα η Αρχή Λιμένων στη μαρίνα, επειδή δεν είναι νομικά ιδιοκτήτρια της μαρίνας. Οπότε, θα έλεγα εγώ στην κ.
Τσολάκη, η απορία είναι: γιατί προτού στήσει τα πανηγύρια και παρουσιάσει τον Οδικό Χάρτη για τις αναπτύξεις η κυβέρνηση, δεν έλυσε όλα τα νομικά ζητήματα; Την ερώτηση αυτή την έκανα στην πρώτη μου επικοινωνία με τη νέο υπουργό και ακόμα περιμένω απάντηση.
Για την ουσία του νομικού προβλήματος, με το φτωχό μου το μυαλό, διερωτώμαι επίσης: Όταν ήταν να γίνει η ιδιωτικοποίηση του λιμανιού και της μαρίνας Λάρνακας επί Αναστασιάδη, δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα να μεταφερθεί η μαρίνα από το κράτος σ' έναν ιδιώτη.
Τώρα, πώς είναι δυνατόν να είναι τόσο δύσκολο να μεταφερθεί η μαρίνα από έναν βραχίονα του κράτους σε έναν άλλο βραχίονα του κράτους; Ποιον κοροϊδεύετε, νομίζετε;
Γενικά, η κ. Τσολάκη δεν έχει δείξει καλά πρώτα δείγματα γραφής, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά στη Λάρνακα, για να το θέσουμε ήπια, και η στάση της απέναντι στο θέμα του λιμανιού και της μαρίνας δείχνει ότι είτε δεν καταλαβαίνει την ιδιαιτερότητα είτε καταλαβαίνει, αλλά απλώς αδιαφορεί, καθώς σε περίπου ενάμιση χρόνο, έτσι κι αλλιώς, θα είναι στο σπίτι της.
Αν ήθελε πραγματικά να παρουσιάσει έργο, όπως μας είπαν με τον διορισμό της, δεν θα απαντούσε, για παράδειγμα, για τη λεωφόρο Αλέξανδρου Παναγούλη, ότι δεν είναι έργο της αρμοδιότητας του υπουργείου της, με ύφος δημόσιου υπαλλήλου που βαριέται το καθισιό.
Η Παναγούλη, διάολε, είναι μισοτελειωμένη από το 2006 και η κίνηση στα Λειβάδια, στην περιοχή των σχολείων, είναι για να χτυπάς το κεφάλι σου στο τιμόνι. Τι πρέπει να γίνει, δηλαδή; Να περάσει μισός αιώνας για να τελειώσει ένας δρόμος;
Όπως αναμενόταν, η νέα υπουργός Μεταφορών και Έργων είπε "όχι" και στο αίτημα των Δήμων Λάρνακας και Δρομολαξιάς, Μενεού για αντισταθμιστικά έναντι της λειτουργίας του αεροδρομίου.
Όχι άμεσο "όχι", για την ακρίβεια, αλλά έμμεσο "όχι", αφού παρέπεμψε στη νέα ανάθεση της διαχείρισης των αεροδρομίων, εάν και εφόσον, το 2032.
0 Σχόλια